Ik had een heel gesprek met je. Erg interessant was het en ik was erg geboeid door wat je zei. Dat weet ik nog, maar waar het precies over ging...? Beats me. Want het vreemde was, ik keek even weg en toen ik je weer aankeek was je iemand anders. In een andere omgeving. Heel even voelde ik me wat verward, maar daarna leek het volstrekt logisch. Ergens had het namelijk wel een verband met elkaar en ineens werd me vanalles duidelijk. Toen werd ik wakker. Een aha-erlebnis, om 't maar zo te zeggen.
Dat is wat dromen doen. In je dromen verwerk je, leg je verbanden, probeer je een logica te vinden tussen situaties en vaak word je wijzer wakker. Soms ook niet, trouwens. Soms word je wakker en ben je nog verwarder dan anders. Soms roep je in je dromen dingen op die je dacht allang verwerkt te hebben. Waarvan je hoopte dat ze naar de achtergrond waren verdwenen. Soms weet je ook gewoon niet meer precies wat je gedroomd hebt, maar loop je vervolgens wel de hele dag rond met zo'n onbestemd gevoel en wil je eigenlijk het liefst gewoon weer gaan slapen en een nieuwe droom dromen.
Vreemd hoe we 's nachts zoveel mee kunnen maken. In een wereld die alleen maar bestaat in je hoofd en waar je totaal geen invloed op uit kunt oefenen. Overgeleverd aan de willekeur van je geest. Oh wat heb ik vaak geprobeerd bewust te dromen, maar lukken deed het nooit. Ja toch, één keer. Eén keer had ik door dat ik droomde, toen ik 16 was. Ik kreeg het gevoel 'wát ik nu ook doe, het maakt niet uit, het is niet echt!'. Heerlijk. Jammer dat het bij die ene keer bleef. Want uiteindelijk is het natuurlijk maar niks om dit soort dingen niet zelf in de hand te hebben en compleet afhankelijk te zijn van wat je geest ervan maakt. Die geest kan nogal twisted zijn namelijk. Soms.
In je dromen verwerk je misschien de situaties van overdag, maar overdag verwerk je soms net zo hard de situaties uit je dromen. 't Leven is een leerproces hè, dag en nacht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten