Het is weer even geleden met het schrijven. En dat heeft een reden, meerdere eigenlijk. De grootste is wel het befaamde writer's block. Yep, ik heb d'r één te pakken. Maar een writer's block komt nooit alleen, het is net of er door allerlei gebeurtenissen en ontwikkelingen even geen ruimte is in mijn hoofd om iets creatiefs te bedenken. Dat uit zich trouwens niet alleen in creativiteit hoor (of het gebrek eraan), ik vergeet namelijk ook telkens vanalles. Namen, woorden, afspraken. Mijn hoofd zit vol. Of het is leeg, 't is maar net hoe je het bekijkt. Ik word er ongedurig van, en in de war. Normaal gesproken zou dit het moment zijn waarop ik vlucht. 'Even weg'. Dat hoort een beetje bij me: vluchten, negeren, niets onder ogen zien. Het toeval wil alleen dat mijn kever blijkbaar ook heeft besloten oude gebreken op te rakelen, waarmee de betrouwbaarheid bepaald niet meer gegarandeerd is. Echt, de timing is ultiem.
Het begon met die dromen waar ik in mijn vorige blog over schreef. De onrust ratelt en het is ontzettend vervelend. Een bepaalde onbestemdheid heeft zich meester gemaakt van mijn gemoed en 't overheerst alles, als een schaduw. Er komen veranderingen aan en stiekem houd ik daar helemaal niet van. Voor veel mensen zal dat ongetwijfeld vreselijk saai overkomen, maar daar heb ik eigenlijk gewoon geen boodschap aan. Als 't leuk gaat zoals 't gaat, why change it! Moet eerlijk zeggen dat er ook een faalangst aan ten grondslag ligt van heb ik jou daar, maar dat terzijde.
Maar goed, terug naar veranderingen: ik kom er niet onder uit dit keer. Huurcontract loopt af volgend jaar, dus moet verhuizen (maar weer huren? Of toch kopen? Maar wáár dan?). Mijn baan is onzeker, dus moet écht uitkijken naar wat anders (maar wat dan?). En dan relaties hè, laten we daar maar niet eens over beginnen. Dat is sowieso nooit een erg gezond onderdeel in mijn leven geweest. Maar ja, ik ben nu 28 en overal om mij heen poppen de babietjes de 'grond' uit... Moet ik niet eens wat serieuzer in relaties gaan worden? Hm. Kon me laatst trouwens ook helemaal vinden in allerlei boeddhistische wijsheden en uitspraken in een tijdschrift, dus misschien moet ik daar eens wat mee doen... Meer diepgang, niks mis mee! Toch?
Of... Wacht eens... Zou dit soms het beruchte 30-ers dilemma zijn..?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten