vrijdag 30 september 2011

Nee, bedankt

Het is maar een vreemde gewaarwording, dat vasten. In het begin, die eerste paar dagen, was het nog erg moeilijk om niet van mijn nieuwe 'geloof' te vallen. Oh wat miste ik de smaak van eten! Maar naarmate de dagen vorderen is het net of je in een soort cocon terechtkomt, een eigen wereldje los van de rest van de wereld. Als je niet eet, maak je op de één of andere manier niet meer echt deel uit van je omgeving, lijkt het. Er wordt getrakteerd op het werk - gezellig met zijn allen een taartje wegwerken - ik doe niet mee. Ook met lunchen ga ik niet mee, ik ga een stukje lopen. Er wordt met zijn allen gegeten in Eureka, een heerlijke vegetarische maaltijd voorafgaand aan het Open Podium, maar ik eet niet mee. Iemand biedt me wat te drinken aan tijdens mijn bardienst ('wijntje doen?'), maar ook daarop was mijn antwoord negatief. Ik word uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje, komende zaterdag, met de gangbare ingrediënten... Tsja, nee, heeft niet zoveel zin hè.

En toen werden er bitterballetjes geserverveerd tijdens het Open Podium.. Oei! Een prachtig pakketje kreeg ik: één bitterballetje, verpakt in een koffiefilter, liefdevol aangeboden door goeie ouwe Ed in de kom van zijn handen. Ik kon er geen nee tegen zeggen. Mijn enige zonde in 10 dagen, het moet kunnen.

Ja, ik heb dit met mezelf afgesproken dus ik doe het ook. Gisteren tijdens de vergadering in Eureka, waar ik altijd even een wijntje meedrink met mijn bierdrinkende co-vergaderaars, zat ik dus ook braaf aan de groene ginsengthee. En eerlijk gezegd kostte dat niet eens meer moeite. Het is gewoon zoals het is en honger heb ik niet, dankzij mijn water-citroensap-ahornsiroop-cayennepeper-mix, de groene poedertroep, de kruidenthee en mijn dagelijkse spirulinatablet. Ik kan dit best. Nog een halve week, tot en met woensdag.

Laat het dinsdagavond nou net de 18-jarige verjaardag zijn van Eureka's eetcafé, met een geweldig menu. Werd er voor uitgenodigd via Hyves, Facebook en middels een flyertje, gevouwen in het papieren maandprogramma. Maar nee, ik doe het niet, ik eet niet mee. Het is even slikken, maar stiekem ben ik best trots op mezelf!

dinsdag 13 september 2011

Grote Opruiming

Ik ga ontgiften. Detoxen. De innerlijke mens reinigen. Ja echt, ik! Degene die niet vies is van een wijntje, geregeld een zak chips heeft als avondeten (houdt mijn stofwisseling scherp, dat soort verrassingen), af en toe een sigaretje wegpaft, onregelmatig eet en meestal niet ontbijt. Dus als je 't zo bekijkt: hoogste tijd!

Tijdje terug heb ik ook al eens zo'n kuur gedaan, maar dat was er één waarbij ik wel mocht eten. Gezonder eten, dat wel, maar toch. Prima vol te houden. Ik dronk in de 30 dagen dat die kuur duurde geen (of nou ja, véél minder) wijn, rookte helemaal niet (of nou ja, héél af en toe) en at gezonder. Of nou ja... Anyway, in die trant.

Dit keer pak ik het grondiger aan. Ik ga voor de citroensapkuur. Deze duurt 10 dagen. Vanmiddag even naar De Tuinen geweest en heb daar C+ Ahornsiroop gekocht. Schijnt onontbeerlijk te zijn tijdens zo'n kuur, 'want je moet wel wát binnenkrijgen natuurlijk'. Ah. Ok. Bovendien moet het water wat ik ga drinken - minimaal 1,5 liter per dag - gezuiverd zijn. Laat ik momenteel nou in gezelschap verkeren waarin dat de norm schijnt te zijn en weet zelfs al waar ik zo'n waterzuiverding-in-waterkan vandaan kan halen (namelijk de reformwinkel, waar blijkbaar niet alleen maar geitewollensokkenfiguren komen). Oh ja, en zal niet vergeten uit het zakje 'groene poeder' (staat letterlijk zo op het zakje) braaf iedere dag een afgestreken theelepel te nemen, dit op te lossen in lauwwarm water en op te drinken, zodat daarmee mijn stofwisseling wel blijft werken, 'want die blokkeert natuurlijk, als je niet eet'. Uiteraard, en dat moeten we niet hebben.

Mensen, ik ga ervoor. Heb al uitgerekend dat ik zo'n 5 citroenen per dag(!) aan sap weg ga werken, liters kruidenthee ga drinken en/met gezuiverd water en tientallen pakken erg gezonde sapjes moet halen, maar aan het einde van de rit ben ik verlost van de slakken in mijn darmen, ben ik een paar kilootjes kwijt, zit ik steviger in mijn velletje en blaak ik dus van gezondheid.

Sporten doe ik trouwens niet, dat kost pas écht moeite, maar zal lopend naar mijn werk. De volledige 5 minuten.

vrijdag 9 september 2011

Somebody that I used to know

Now and then I think of when we were together
Like when you said you felt so happy you could die
Told myself that you were right for me
But felt so lonely in your company
But that was love and it's an ache I still remember

You can get addicted to a certain kind of sadness
Like resignation to the end
Always the end
So when we found that we could not make sense
Well you said that we would still be friends
But I'll admit that I was glad that it was over

But you didn't have to cut me off
Make out like it never happened
And that we were nothing
And I don't even need your love
But you treat me like a stranger
And that feels so rough
You didn't have to stoop so low
Have your friends collect your records
And then change your number
I guess that I don't need that though
Now you're just somebody that I used to know

Now and then I think of all the times you screwed me over
But had me believing it was always something that I'd done
And I don't wanna live that way
Reading into every word you say
You said that you could let it go
And I wouldn't catch you hung up on somebody that you used to know...

But you didn't have to cut me off
Make out like it never happened
And that we were nothing
And I don't even need your love
But you treat me like a stranger
And that feels so rough
You didn't have to stoop so low
Have your friends collect your records
And then change your number
I guess that I don't need that though
Now you're just somebody that I used to know

...

Ongelooflijk toch, hoe de songtekst van een nummer dat je toevallig hoort zó herkenbaar kan zijn! It's just spot on. Het kwam net voorbij op de radio en werd er even stil van. Dus denk: ik deel 'm.