Het is maar een vreemde gewaarwording, dat vasten. In het begin, die eerste paar dagen, was het nog erg moeilijk om niet van mijn nieuwe 'geloof' te vallen. Oh wat miste ik de smaak van eten! Maar naarmate de dagen vorderen is het net of je in een soort cocon terechtkomt, een eigen wereldje los van de rest van de wereld. Als je niet eet, maak je op de één of andere manier niet meer echt deel uit van je omgeving, lijkt het. Er wordt getrakteerd op het werk - gezellig met zijn allen een taartje wegwerken - ik doe niet mee. Ook met lunchen ga ik niet mee, ik ga een stukje lopen. Er wordt met zijn allen gegeten in Eureka, een heerlijke vegetarische maaltijd voorafgaand aan het Open Podium, maar ik eet niet mee. Iemand biedt me wat te drinken aan tijdens mijn bardienst ('wijntje doen?'), maar ook daarop was mijn antwoord negatief. Ik word uitgenodigd voor een verjaardagsfeestje, komende zaterdag, met de gangbare ingrediënten... Tsja, nee, heeft niet zoveel zin hè.
En toen werden er bitterballetjes geserverveerd tijdens het Open Podium.. Oei! Een prachtig pakketje kreeg ik: één bitterballetje, verpakt in een koffiefilter, liefdevol aangeboden door goeie ouwe Ed in de kom van zijn handen. Ik kon er geen nee tegen zeggen. Mijn enige zonde in 10 dagen, het moet kunnen.
Ja, ik heb dit met mezelf afgesproken dus ik doe het ook. Gisteren tijdens de vergadering in Eureka, waar ik altijd even een wijntje meedrink met mijn bierdrinkende co-vergaderaars, zat ik dus ook braaf aan de groene ginsengthee. En eerlijk gezegd kostte dat niet eens meer moeite. Het is gewoon zoals het is en honger heb ik niet, dankzij mijn water-citroensap-ahornsiroop-cayennepeper-mix, de groene poedertroep, de kruidenthee en mijn dagelijkse spirulinatablet. Ik kan dit best. Nog een halve week, tot en met woensdag.
Laat het dinsdagavond nou net de 18-jarige verjaardag zijn van Eureka's eetcafé, met een geweldig menu. Werd er voor uitgenodigd via Hyves, Facebook en middels een flyertje, gevouwen in het papieren maandprogramma. Maar nee, ik doe het niet, ik eet niet mee. Het is even slikken, maar stiekem ben ik best trots op mezelf!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten